agenda

Cees Vis

Cees Vis: 'Grijs kan altijd nog'

Haarlem - De wereld in de schilderijen en grafiek van Cees Vis is een vrolijke wereld, een vreedzame wereld. Titels als 'Wil je wat drinken', 'In de tuin', 'Met de hond in de armen' verraden hoe dicht de onderwerpen bij het leven van de kunstenaar liggen. „Toch zijn het geen illustraties van wat ik meemaak." In al hun duidelijkheid en door het gebruik van voile kleuren zijn met meer iconen geworden van het leven van alledag. Een gelukkig leven. In de warme kleuren van Zuid-Frankrijk schildert hij vrouwen met een zonnige haardos, honden, katten, veel vogels en een enkel schaap, een man. Hun wereld wordt overkoepeld door een frisblauwe lucht. „Grijs kan altijd nog", lacht Cees Vis vriendelijk. 82 Jaar is hij, tijd om een bescheiden boek over zijn werk te doen uitkomen, vond de Haarlemmer. Henk Heijnen, directeur van de kunstuitleen Gouda schreef de tekst en houdt het boek 'Cees Vis' zondagmiddag om 15.30 uur ten doop in het Kunstcentrum Haarlem waar een tentoonstelling met 27 van Vis' werken is ingericht.

Cees Vis, in 1928 in Zaandijk geboren, is een kind van zijn tijd. Hij volgde een tekenlerarenopleiding aan de Rijksacademie en zoals zoveel jonge kunstenaars van toen trok hij naar Parijs. Hij ontmoette er Appel, Corneille en Constant. Al eerder, nog voor Cobra was opgericht, raakte hij onder de indruk van het werk van Appel en Corneille toen zij als 'De Experimentelen' in Amsterdam exposeerden. „Zo moet het, dacht ik" vertelt Vis die aan diezelfde stijl van vrijheid en vrolijkheid is blijven vasthouden. „Ik wil mezelf blijven, niet van de hak op de tak springen of trends volgen." Het heeft een consistent oeuvre opgeleverd, in een herkenbaar handschrift van een kunstenaar die enorm geniet van het ambacht. Het moeilijke precede van de zeskleuren linodruk vindt hij juist heerlijk. „Ik ben wel handig, hoe zou ik anders het huis in Frankrijk hebben kunnen bouwen." Eigenhandig maakte hij van een ruine in de Ardeche een huis dat niet van traditioneel te onderscheiden is. Zijn ambachtelijke instelling verklaart ook zijn fascinatie voor tapijtkunst die hij al in 1946, betoverd door een expositie van oude en moderne tapijten in het Rijksmuseum in Amsterdam, opvatte. Het bracht Vis in 1951 naar Haarlem waar hij een textielatelier overnam en zich in de tapijtkunst bekwaamde. In het boekje staan enkele fraaie voorbeelden die met hun grafische karakter een voorspellende waarde hebben. In de jaren '70 liet Vis de tapijtkunst los en raakte in de ban van de linoleumdruk dank zij Renate Koerber. Door toeval ontmoette hij de keramiste, die ooit als jong meisje in het textielatelier werkte, opnieuw. Destijds was ze 'bezet' maar deze keer niet en toen Renate hem uitnodigde de keramische haard in haar huis te bekijken, is hij nooit meer weggegaan. „Wij begrijpen elkaar, willen ongeveer hetzelfde met onze kunst."

Door: Wilma Klaver, Haarlems Dagblad, 24 april 2009.

Van 24 april t/m 30 mei presenteert Kunstcentrum Haarlem schilderijen en linosnedes van Cees Vis, ter gelegenheid van het uitkomen van het boek "Cees Vis, een ambachtelijk kunstenaar van deze tijd".