Jan Montyn
Oudewater 1924
Als beeldend kunstenaar is Jan Montyn bekend in binnen- en buitenland. Duizenden prenten zijn de afgelopen jaren aangekocht door particuliere verzamelaars en musea in Frankrijk, Duitsland, de Verenigde Staten, Thailand, Japan en Nederland. In ons land is zijn werk opgenomen in de collecties van o.a. het Stedelijk Museum in Amsterdam, het Museum Boymans-van Beuningen in Rotterdam en de Rijksdienst voor de Beeldende Kunst in Den Haag.
Het leven van Montyn is uitvoerig beschreven in het boek dat Dirk Ayelt Kooiman in 1982 publiceerde. Deze biografie is zowel door de pers als publiek goed ontvangen, werd in verschillende talen vertaald en is inmiddels toe aan een zesde druk.
In artistiek opzicht is Jan Montyn autodidact. Hoewel hij vooral als graficus bekend geworden is, heeft hij ook veel getekend en geschilderd. In 1959 besloot hij zich vooral op de etstechniek te concentreren, omdat hij vond dat de ets voor hem het beste medium was om zich uit te drukken. Tekeningen en schetsen zijn belangrijk voor Montyn. Zijn schetsboeken zijn te vergelijken met dagboeknotities; de etsen vormen hiervan soms een verwerking en nabeschouwing. Stilistisch gezien is het werk van Montyn niet onder te brengen in een bepaalde richting of stroming in de beeldende kunst. Aanvankelijk werkt hij heel traditioneel en figuratief, maar aan het begin van de zestiger jaren kiest hij voor een gestileerde, vaak abstracte beeldtaal vol persoonlijke tekens en symbolen. Grafiek hanteert hij niet uitsluitend als een vermenigvuldigingstechniek, maar als een medium om te komen tot een eigen stijl met een eigen idioom. De eerste experimenten met de etstechniek worden zonder kleur uitgevoerd, maar langzamerhand wordt de kleur een wezenlijk onderdeel van zijn werk. Kleur, vorm, lijn en inhoud worden op monumentale wijze samengevoegd tot een geabstraheerde beeldtaal.