Kuik

Dirkje Kuik

Ik heb de neiging om een gebouw tot een ruïne te maken. Maar ik laat altijd iets groeien uit het afval. Ik laat het niet alleen kapot gaan. De begroeiing toont een optimisme: ik heb plezier in het verval.

Dirkje Kuik, geboren als William Diederich Kuik in 1929, woonde en werkte haar gehele leven in Utrecht. In 1979 liet ze zichzelf ombouwen tot vrouw in een ziekenhuis in Londen waarna ze de naam Dirkje Kuik aannam. Kuik heeft een zeer omvangrijke kunstcarrière gehad. Na een studie aan de Rijksacademie voor beeldende kunst in Amsterdam werd Kuik kunstrecensent bij Het Parool en was hij illustrator voor Vrij Nederland. Samen met Moesman en Henc van Maarseveen richtte Kuik in 1960 het grafisch gezelschap “De Luis” op. Daarnaast ontpopte hij zich als schrijver en dichter. In 1969 debuteerde hij met de bundel Gedichten. Het door Kuik zelf geïllustreerde vervolgverhaal “De held van het potspel” uit 1974 werd bekroond met de Vijverbergprijs. Na haar operatie beschreef Dirkje Kuik haar belevenissen als genderdiasporapatiënt in Huishoudboekje met rozijnen. Vandaag de dag zijn er vele generaties die niet anders weten dan dat Dirkje Kuik altijd een vrouw is geweest.

Dirkje Kuik heeft een breed scala aan werken op haar naam staan waarbij ze gebruik maakte van veel verschillende mediums waaronder litho’s, tekeningen, etsen, schilderijen, proza’s en gedichten. Belangrijke en terugkerende onderwerpen voor Kuik waren het heden en verleden, welke volgens haar altijd volledig door elkaar lopen: “Het verleden wordt een eigen ervaring.” Daarnaast liet ze zich vaak inspireren door verval. Ze is vooral bekend vanwege haar historische romans die vaak spelen in de Napoleontische tijd en die ze zelf illustreerde. Kuik zelf is daarentegen nooit helemaal tevreden geweest met het werk dat ze maakte als schrijfster en beeldend kunstenaar.



Werk van Dirkje Kuik

Reserveer online