Abbing

Hans Abbing

Hans Abbing studeerde economie in Groningen, een studie die hij cum laude afsloot. Hierna volgde hij een tweede studie aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam. Was docent aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam, promoveerde hier in 2002. Werd in 2005 benoemd tot bijzonder hoogleraar kunstsociologie aan de Universiteit van Amsterdam.

Abbing is begonnen als schilder en graficus, later hield hij zich voornamelijk bezig met tekenen en fotografie. Hij maakt portretten of naakten, vaak vervormd van de werkelijkheid. Hans Abbing probeert met zijn kunst een nieuwe realiteit te creëren. Vaak door gezichten of lichamen te fotograferen of te tekenen die gedeformeerd lijken. Hij ervaart deze figuren als mooier en meer waarheidsgetrouw dan echte mensen. Want minder hypocriet. Ook intuïtie speelt bij de creatie van zijn werk een belangrijke rol, maar dit betekent niet zijn werk willekeurig is. Het tegendeel, Hans Abbing vindt juist het gevecht tussen loslaten en controle interessant. Hij kiest bewust voor beperkingen bijvoorbeeld in de keuze van zijn materiaal en/of model, en het formaat van het papier. Na het vaststellen van deze grenzen laat hij de controle los en staat hij open voor alle mogelijke invloeden.

Naast het tekenen en fotograferen, publiceert hij als econoom geregeld artikelen. In zijn boek "Why are artists poor?" uit 2002 en ook in andere publicaties voert Abbing aan dat de zogenaamde hoge kunst in veel opzichten een negentiende-eeuws overblijfstel is. Het beantwoordde ooit aan de smaak en de verwachtingen van een burgerlijk publiek, een publiek dat inmiddels haast is verdwenen. De hoge kunst – en vooral de hedendaagse klassieke concertpraktijk - heeft zich niet aangepast aan de informele maatschappij van vandaag waarin mensen een andere smaak, een ander leefpatroon en andere behoeftes en sociale relaties hebben.


Werk van Hans Abbing

Reserveer online