Journal Pages
Ze volgde eerst haar hoofd, maar koos uiteindelijk haar hart. Wat begon als een experiment — dagelijks tekenen, schilderen, zoeken — groeide uit tot een eigen beeldtaal. Kadae (27) maakt werk dat je voelt voordat je het begrijpt: zachte overgangen, diepe contrasten, kleuren die resoneren als een stemming die je niet kunt benoemen.
Na een studie psychologie besloot Kadae een andere weg in te slaan — niet weg van de menselijke geest, maar er juist dichter naartoe, via kunst. Ze zette de stap naar het tatoeëren en verfijnde vijf jaar lang haar hand en oog. Als tattoo artiest werkte ze precies en illustratief, elke lijn bewust, elke vorm afgewogen.
Maar naast dat gecontroleerde werk groeide een andere behoefte. Iets wat meer ruimte mocht innemen — expressiever, kleurrijker, vrijer. Bijna het tegenovergestelde van alles wat ze had geleerd.
Ze begon abstract te schilderen. Het was een groot experiment, soms onzeker, soms ongemakkelijk. Ze probeerde van alles en hield vol. Langzaam ontstond er iets wat voelde als haar eigen stem.
Die stem klinkt in het werk dat ze nu maakt. Door het mengen van kleuren, zachte overgangen en het contrast tussen licht en donker vertaalt ze gevoel naar iets zichtbaars. Geen letterlijke beelden, geen verhalen die uitgelegd willen worden — maar stemmingen en gewaarwordingen die je herkent zonder te weten waarom.
Haar schilderijen houden iets vast wat woorden niet kunnen.