Journal Pages
Vanaf 24 juni presenteert Kunstcentrum Haarlem de tentoonstelling Journal Pages van kunstenaar Kadae (27). In deze serie abstracte schilderijen staan gevoel, kleur en intuïtie centraal. De tentoonstelling laat zien hoe een persoonlijk en dagboekachtig werkproces zich heeft ontwikkeld tot een eigen beeldtaal, waarin emotie en verbeelding samenkomen.
Van psychologie naar kunst
Kadae vond haar weg naar de beeldende kunst via een bijzondere route. Na een studie psychologie besloot zij haar fascinatie voor de menselijke geest op een andere manier te onderzoeken: via kunst. Ze volgde een kunstopleiding en werkte vervolgens vijf jaar als tattoo-artiest, waar precisie, controle en lijnvoering een belangrijke rol speelden.
Naast dit gestructureerde werk ontstond steeds meer behoefte aan vrijheid en spontaniteit. Die balans tussen controle en loslaten vormt nog altijd een belangrijk uitgangspunt in haar werk.
Schilderen als een dagboek
De titel Journal Pages verwijst naar de manier waarop Kadae schildert. Net als bij het schrijven in een dagboek begint zij zonder vastomlijnd plan. Tijdens het werken laat zij gedachten, gevoelens en indrukken ontstaan en observeert zij wat zich aandient. Vanuit dit speelse en experimentele proces ontwikkelde zich geleidelijk een herkenbare, persoonlijke beeldtaal.
Kleur, gevoel en verbeelding
In haar abstracte composities spelen kleur, gelaagdheid en contrast een centrale rol. Zachte kleurovergangen worden afgewisseld met krachtige accenten, waardoor werken ontstaan die vooral een gevoel oproepen. De schilderijen vertellen geen vast verhaal, maar bieden ruimte voor eigen interpretaties en associaties.
“Heel veel experimenteren heeft uiteindelijk geleid tot mijn huidige techniek. Ik observeerde steeds welke methodes tot een resultaat leidden dat resoneerde, en bouwde zo stap voor stap mijn eigen beeldtaal op. Binnen die techniek is er wel een voortdurend samenspel tussen controle en loslaten.” – Kadae
Met Journal Pages laat Kadae zien hoe intuïtie, experiment en persoonlijke reflectie kunnen uitgroeien tot een zelfstandige visuele taal waarin gevoel centraal staat.