Wewonderwall

Ze ontdekte haar passie voor schilderen laat, maar omarmde die des te overtuigder. In 2020, tijdens de eerste lockdown, haalde ze een kamer leeg, sleepte er een ezel naartoe, en begon te schilderen. Wat begon als persoonlijk experiment groeide al snel uit tot een volwaardige artistieke praktijk — compleet met atelier in Huisduinen, webshop en, zoals ze zelf lacht, een boekhouder.

Haar artistieke reis begon met collages — knippen, plakken, schuiven, opnieuw beginnen. Die experimentele instelling nam ze mee naar het schilderij. Ze combineert acrylverf en oliesticks met stof, zijdepapier en washipapier in gelaagde composities, en werkt altijd zonder voorafgaande schets of studie. Het doek is geen eindpunt, maar een gesprek — met zichzelf, met het materiaal, met wat er op dat moment in haar leeft.

Die directheid is zichtbaar in haar werk. Ruwe randen, spontane penseelstreken, het imperfecte dat bewust niet wordt weggewerkt: het zijn geen gebreken, maar de taal van haar schilderijen. Juist de spanning tussen het perfecte en het onafgemaakte maakt iets wezenlijks zichtbaar — iets dat te glad afgewerkt werk niet kan bevatten.

Menselijke verbinding vormt de rode draad in haar thema’s. Ze laat zich inspireren door observaties uit het dagelijks leven, ontmoetingen, herinneringen en indrukken die zich onderweg aandienen. Folklore, kleur en verbondenheid weven zich door haar beeldtaal, die beweegt tussen het figuratieve en het abstracte. Zo ontstaat een wereld waarin de menselijke aanwezigheid voelbaar blijft, terwijl er tegelijkertijd ruimte is voor persoonlijke interpretatie.

‘Ik leef mijn werk, het is één grote ontdekkingsreis.’

Schoonheid is voor Desiré geen decoratie, maar een noodzaak. Haar werk nodigt de kijker uit om langer te kijken en eigen betekenissen te ontdekken — het vertrekt vanuit een persoonlijke beleving, maar raakt aan iets dat iedereen herkent.